1. Cukrzyca ciążowa – przyczyny oraz metody leczenia

    Kwiecień 26, 2012 by Tomasz

    Cukrzyca ciążowa pojawia się u jednej na sto kobiet w ciąży. Pamiętajmy jednak, że za pomocą łatwych badań można prosto ją wykryć i zapobiec niebezpiecznym skutkom. Jest to rodzaj cukrzycy utajonej, czyli nietolerancji glukozy jaka pojawia się w warunkach szczególnego obciążenia organizmu, np.: silnego stresu czy też obciążenia fizycznego. Ciąża jest dla kobiety zarówno pierwszym jak i drugim. Glukoza, którą czerpiemy z pożywienia jest dla nas niczym paliwo dla samochodu. Dostarcza nam energii niezbędnej do poruszania wszystkich elementów. Abyśmy mogli ją jednak odpowiednio wykorzystać konieczny jest hormon, który produkowany jest przez gruczoł trzustki, który zwany jest insuliną.

    To właśnie ona umożliwia przechodzenie glukozy z krwi do wnętrza wszystkich komórek. Kiedy w organizmie Matki dochodzi do spadku produkcji ilości insuliny (przypuszcza się, że powodem takiego stanu rzeczy może być działanie hormonów łożyska), jest mowa wtedy o cukrzycy ciążowej. W takiej sytuacji ilość glukozy we krwi wzrasta, jednak komórki ciała nie są w stanie zrobić z niej użytku. Dochodzi do tego, iż organizm zaczyna czerpać energię z białek i tłuszczy. Produktem spalania tych składników są ketony, które zaburzają pracę wielu narządów. Zarówno duży wzrost jak i gwałtowny spadek cukru we krwi jest dla nas niebezpieczny. W przypadku wzrostu cukru we krwi może dojść do śpiączki ketonowej, a w momencie spadku do hipoglikemii. Bądźmy pewni, iż częste jego wahania są szkodliwe dla prawidłowego funkcjonowania narządów.

    Cukrzyca ciążowa powstaje wtedy, gdy w organizmie matki znajduje się zbyt mało insuliny, która powoduje, iż glukoza jest przenoszona do mięśni oraz do innych tkanek. Brak insuliny wytwarzanej przez trzustkę sprawia, że glukoza jest gromadzona we krwi i wydalana wraz z moczem. W okresie ciąży niektóre hormony powodują, że działanie insuliny jest osłabione. Jeżeli trzustka nie wyprodukuje odpowiedniej ilości insuliny dojdzie do cukrzycy ciążowej. Objawia się ona wysokim poziomem cukru we krwi a przez łożyska może oddziaływać na dziecko i mieć negatywny wpływ na jego rozwój. Jeżeli chodzi o leczenie to należy zdać sobie sprawę, że dieta i nasz styl życia będą mieć kolosalny wpływ na rozwój choroby. Dieta w cukrzycy ciążowej jest oparta na znajomości zasad zdrowego odżywiania. Jeżeli mimo właściwej diety poziom cukru we krwi nie unormuje się trzeba będzie przyjmować insulinę w formie zastrzyków. W cukrzycy ciążowej bardzo ważna jest nie tylko kontrola cukru we krwi ale również utrzymanie odpowiedniej masy ciała. Kiedy obawiamy się, że nasz jadłospis nie jest odpowiedni poprośmy o radę naszego lekarza bądź też udajmy się do dietetyka.

    1.      


  2. Zioła i lekarstwa na ból brzucha

    Kwiecień 24, 2012 by Tomasz

    Ból brzucha, wzdęcia, uczucie pełności – pomóżmy żołądkowi i sięgnijmy po zioła, które ułatwią mu trawienie. W momencie kiedy boli nasz żołądek sprawdzają się gorzkie smaki takie jak piołun czy majeranek. Zaczną działać zanim jeszcze trafią do żołądka. W ogóle jak to możliwe? Okazuje się, że nasze receptory smakowe wyczuwają gorzki smak i żołądek dostaje sygnał wytwarzania kwasów trawiennych. W momencie zwiększenia ich wydzielania, przyspiesza się i usprawnia trawienie tłuszczów, białek, które są najczęstsza przyczyną ucisku w żołądku. Tak więc najskuteczniejszy będzie piołun z uwagi na swój gorzkawy posmak.

    Niestety, również jego gorycz jest powodem, dla którego nie każdy jest w stanie skorzystać z jego dobrodziejstw, bo opartą na piołunie miksturę trudno połyka się. Stąd też dobrym pomysłem jest wymieszanie piołunu z miętą bądź sięgnięcie po majeranek, który również jest obdarzony gorzkim smakiem, lecz zdecydowanie łagodniejszym. Zaleca się zaparzyć dwie łyżeczki suszonego majeranku. Jeżeli chodzi o piołun to wystarczająca się ilość jednej czwartej łyżeczki. Przygotowany napar należy pić małymi łyczkami. W momencie kiedy doskwiera nam biegunka również możemy wspomóc się ziołami i naturalnymi lekarstwami. Warto jednak pamiętać, że biegunka w tym wypadku jest jak „koło ratunkowe”- w końcu jeżeli trafiło coś do naszego brzucha co naprawdę ciężko jest strawić, organizm stara się tego pozbyć jak najszybciej.

    W takiej sytuacji należy więc działać mądrze, bo z jednej strony dobrze jest zahamować rozwolnienie (powoduje odwodnienie) jednak z drugiej strony dobrze wiedzieć co też jest przyczyną naszych problemów. Przede wszystkim musimy pamiętać o tym, by zwiększyć ilość spożywanych płynów, by w żadnym wypadku nie dopuścić do odwodnienia. Najlepiej w tym wypadku sprawdzi się ciepła i niegazowana woda, herbatki ziołowe. Ogromnym sprzymierzeńcem w naszej walce z bólem żołądka jest również rumianek. Napar z suszonych kwiatów zmniejszy skurcze jelit, a tym samym spowolni przesuwanie ich treści – czyli wyhamuje biegunkę. Należy również nadmienić, iż rumianek zawiera substancje odkażające oraz leczy stan zapalny. Jego działanie łagodzi ból brzucha, stąd też można po niego sięgać nawet wtedy gdy tylko boli nas żołądek. Pod przykryciem najlepiej jest zaparzyć dwie torebki herbaty rumiankowej bądź też łyżkę suszonych kwiatów tego zioła. Suszone owoce czarnej jagody sprawdzają się w biegunce. Taniny działają też ściągająco na śluzówkę układu pokarmowego, łagodząc tym samym podrażnienia.


  3. Dieta w zatruciach pokarmowych

    Kwiecień 22, 2012 by Tomasz

    Zatrucie pokarmowe jest to stan zapalny układu pokarmowego, który to występuje w postaci ostrego nieżytu żołądkowo-jelitowego. Jak się okazuje najczęstszą przyczyną zatruć pokarmowych są bakterie znajdujące się w żywności. Zdecydowanie częściej zdarzają się one w ciepłych porach roku, kiedy to drobnoustroje znajdują korzystne dla siebie warunki rozwoju. Bakteryjne zatrucie pokarmowe powodują toksyny, które są produkowane w czasie wzrostu drobnoustrojów. Okres wylęgania tej choroby jest zróżnicowany i w większości przypadków zależy od rodzaju bakterii.

    Najczęściej spotykanymi objawami są: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka a niekiedy towarzysząca im gorączka. Objawy zatrucia pokarmowego zazwyczaj przechodzą po kilku dniach. W przypadku zwykłych zatruć bakteryjnych, jeżeli nie mamy możliwości kontaktu z lekarzem, leczenie polega przede wszystkim na postępowaniu objawowym i stosowaniu diety oszczędzającej. Podstawowym elementem diety jest wyrównanie strat płynów, ponieważ bardzo szybko może dojść do odwodnienia organizmu. Wymioty i biegunka prowadzą do dużych strat elektrolitów, zwłaszcza sodu, potasu oraz chloru. Niedobory elektrolitowe nakładają się na odwodnienie i ciągły zły stan zdrowia chorego i mogą powodować wiele poważnych zaburzeń zwłaszcza jeżeli o pracę układu krążenia.

    Nie mniej jednak spożywanie napojów kofeinowych nie jest wskazane w zatruciu pokarmowym. Przede wszystkim musimy skomponować dietę by dostarczyć w niej wszystkich niezbędnych składników pokarmowych, soli mineralnych oraz witamin a jednocześnie pamiętać o wykluczeniu ciężkostrawnych potraw, które dodatkowo obciążyły by jeszcze słaby nasz układ pokarmowy. Stosowanie odpowiedniej diety w czasie zatrucia pokarmowego to konieczność. Przez 1-2 dni w czasie ostrego nieżytu żołądka zazwyczaj nie podaje się w ogóle pokarmów. W czasie trwania głodu nie należy zapominać o tym by uzupełniać płyny. Wskazane są płyny niskosłodzone o temperaturze pokojowej, takie jak herbaty, rumianek czy napar z mięty. Wprowadzenie pokarmów musi odbywać się stopniowo. Początkowo naszą dietę powinniśmy rozszerzyć o kleiki, które powinny być przyrządzone na ryżu czy na kaszy mannej gotowanej. Z mięs powinniśmy wybierać jedynie to chude, takie jak cielęcina czy chudy drób, wykluczone jest podawanie potraw smażonych bądź zawierających dużą ilość tłuszczu. W początkowym okresie powinniśmy również zrezygnować ze spożywania owoców i warzyw zwłaszcza tych surowych oraz z deserów. Przez dłuższy jednak okres, mimo uzyskanej poprawy i nawet całkowitego wyzdrowienia, należy podawania konserw, marynat, ryb wędzonych czy warzyw strączkowych. W momencie kiedy sama dieta nie przynosi zadawalających rezultatów, bezwzględnie należy sięgnąć porady lekarskiej.

     



  4. Testy na alergię i ich skuteczność

    Marzec 28, 2012 by Tomasz

    Alergia jest jedną z najczęściej spotykanych dolegliwości we współczesnym świecie. Powoduje ją nieprawidłowa reakcja organizmu na niektóre czynniki, co wynika zarówno z obecnego stylu życia, jak i otaczającego nas środowiska, a także osłabionej odporności organizmu. Większość uczuleń ma charakter przewlekły i wymaga stałego leczenia. Najczęstsze objawy to: nieżyt nosa, pieczenie spojówek, łzawienie oczu, sezonowy katar sienny, astma, napady kaszlu, uczuleniowe zapalenie lub obrzęk skóry, pokrzywka, swędzenie, a niekiedy nawet wstrząs anafilaktyczny. Jeśli zauważymy u siebie lub któregoś z naszych bliskich podobne objawy, powinniśmy zrobić test alergiczny, który wykaże, na co jesteśmy uczuleni i pozwoli podjąć odpowiednie kroki w leczeniu.

    W diagnostyce alergii stosowane są różne rodzaje badań. Do najpopularniejszych należą testy skórne punktowe i płatkowe, które polegają na wprowadzeniu do skóry określonych alergenów o niewielkim stężeniu. Jeśli jesteśmy na nie uczuleni, skóra robi się w tym miejscu zaczerwieniona. Stosowane są również badania laboratoryjne, które wykazują poziom immunoglobuliny IgE we krwi – jeśli jest on zbyt wysoki i przekracza ustaloną normę, może to wskazywać na alergię. Jeszcze inaczej wykrywa się astmę – służą temu badania spirometryczne, które ustalają ilość oraz dynamikę wdychanego i wydychanego powietrza, a także prędkość jego przepływu przez drogi oddechowe. Stosowane są także testy prowokacyjne, które wywołują podrażnienie śluzówki nosa i skurcz oskrzeli.

    Inny sposób badania przeprowadzany jest w przypadku alergii pokarmowych. Tutaj wykorzystywana jest tzw. dieta eliminacyjna, które polega na stopniowym wykluczaniu spożycia produktów, podejrzanych o wywoływanie uczulenia. W aptekach i sklepach z artykułami farmakologicznymi znajdziemy ponadto gotowe testy na alergię, które możemy wykonać samodzielnie w domu. Pomagają one wykryć m.in. uczulenie na białko jajka.

    Jaka jest skuteczność testów alergicznych? Otóż w przypadku metod skórnych i laboratoryjnych, stosowanych w wykrywaniu alergii wziewnej wynosi ona niemal 100%. Podobnie jest w przypadku uczuleń skórnych i na leki. Należy jednak pamiętać, że na efektywność badania wpływa kilka czynników, m.in. wiek i płeć pacjenta, cykl miesiączkowy, ewentualne choroby, zażywanie leków zmniejszających reakcję skórną, jakość zastosowanych alergenów oraz prawidłowa technika wykonania badania.


  5. Zdrowa dieta i witaminy dla dzieci w wieku szkolnym

    Marzec 26, 2012 by Tomasz

    Jak pokazują badania, ponad połowa dzieci w wieku szkolnym ma źle zbilansowaną dietę. Tymczasem dostarczenie codziennej dawki niezbędnych witamin i składników mineralnych jest konieczne dla uzyskania energii, jakiej potrzebuje każdy mały uczeń. Co powinien zawierać wobec tego jego domowy i szkolny jadłospis?

    Podstawą zdrowego menu dla dziecka jest przede wszystkim pożywne śniadanie oraz drugie śniadanie w szkole, a także regularne posiłki i zdrowe przekąski. Dieta powinna być bogata w owoce, warzywa i soki. Starajmy się zachęcać nasze pociechy do ograniczenia słodyczy, a w miejsce tych wysokokalorycznych kupujmy ciastka i batoniki zbożowe lub pełnomleczne.Do kanapek wkładajmy plastry ogórka, rzodkiewki czy pomidora. Warto zadbać również o przygotowywanie surówek do obiadów, aby zapewnić porcję witamin wszystkim członkom rodziny.

    Organizm ucznia potrzebuje zwłaszcza trzech witamin: C, B oraz B12. Pierwsza z nich wpłynie na odporność dziecka, a znajdziemy ją m.in. w cytrusach, natce pietruszki, zielonej papryce i czarnej porzeczce. Witamina B występuję głównie w kaszach, podrobach, jajkach i orzechach, zaś B12 – w produktach mięsnych, drobiu, jajkach, rybach, mleku i przetworach mlecznych. Jest ona szczególnie ważna dla każdego małego ucznia, ponieważ wspomaga pracę mózgu, a jej niedobór powoduje gorsze wyniki w nauce. Niedostateczna ilość B12 w organizmie skutkuje również osłabieniem koncentracji, zwiększoną drażliwością, znużeniem i zakłóceniem funkcjonowania układu nerwowego. Poza tymi trzema witaminami dieta dziecka powinna być również bogata w kwasy tłuszczowe.

    Urozmaiceniu diety sprzyja zwłaszcza okres wiosenny i letni, kiedy cieszymy się bogactwem świeżych warzyw i owoców. W pozostałych porach roku możemy okresowo stosować gotowe preparaty witaminowe, przeznaczone dla dzieci. Powinniśmy jednak podawać je ostrożnie – zbyt duża dawka może bowiem odnieść odwrotny efekt, wywołując hiperwitaminozę. Takie suplementy zalecane są zwłaszcza w przypadku obniżonej odporności i częstych infekcji u dziecka, braku apetytu, niemożności podania naturalnych warzyw i owoców oraz intensywnego wysiłku fizycznego i psychicznego. Podczas doboru preparatu zwróćmy uwagę na jego skład i kupmy taki, który zapewni naszym pociechom odpowiednie ilości składników odżywczych, wspomagających codzienną naukę.


  6. Jak zostać dawcą szpiku?

    Marzec 11, 2012 by Tomasz

    Przeszczep szpiku to jeden ze sposobów leczenia nowotworów układu krwiotwórczego, który polega na zniszczeniu chorego szpiku pacjenta i zastąpieniu go szpikiem dawcy. W ten sposób leczy się m.in. białaczkę. Mimo że szpik może pochodzić od osób spokrewnionych z chorym, jedynie w 25-30% przypadków udaje się znaleźć dawcę z kręgu rodziny – w pozostałych sytuacjach szpik oddaje osoba niespokrewniona z biorcą, dopasowana do niego na podstawie antygenów zgodności tkankowej. Oddanie szpiku może dać szansę na powrót do zdrowia wszystkim tym, którzy cierpią na poważne choroby układu krwiotwórczego. Co więcej, nie jest to ani bolesne, ani czasochłonne – wystarczy jedynie chęć niesienia pomocy i dobre zdrowie. Jak zostać wobec tego dawcą szpiku?

    Dawcą może zostać każda pełnoletnia osoba, która nie ukończyła 50. roku życia – z wyłączeniem chorych na cukrzycę, astmę, gruźlicę, epilepsję, łuszczycę, tarczycę, zakażonych wirusem HIV, HBS (żółtaczki) i cytomegalii, kobiet w ciąży, a także osób po przebytym zawale serca, wirusowym zapaleniu wątroby i posiadających tatuaż.Aby zostać dawcą, wystarczy wypełnić deklarację, którą znajdziemy w stacjach krwiodawstwa, krajowych rejestrach dawców szpiku, Zakładach Opieki Zdrowotnej oraz w internecie. Następnie wykonywane są badania krwi, na podstawie których określa się antygeny zdolności tkankowej. Uzyskane dane zamieszczane są w rejestrze dawców pod określonym numerem i udostępniane placówkom transplantacyjnym na całym świecie. Jeśli ktoś kto potrzebuje szpiku będzie posiadał zgodne dane, ośrodek skontaktuje się z nami w sprawie przeszczepu. W tym momencie konieczne będzie wykonanie badań dodatkowych: morfologii krwi, EKG oraz badań wirusologicznych.

    W odróżnieniu od transplantacji krwi, szpiku nie oddajemy do specjalnego banku. Może on być pobrany tylko dla wybranego pacjenta po określeniu zgodności tkankowej. Co ważne, chory nie musi posiadać tej samej grupy krwi co dawca. Po przeszczepie obie biorca i dawca pozostają sobie nieznane przez okres jednego roku. Po tym czasie na życzenie obu stron może nastąpić ujawnienie danych i spotkanie w obecności rejestru, który jest przedstawicielem dawcy oraz kliniki, reprezentującej pacjenta.